Zo ontwerp je jouw ideale AI-partner
Een praktische gids voor het bouwen van een partner die als een echt persoon voelt: persoonlijkheid met randjes, een eigen stem, een relatiestadium, grenzen en scènes.
NSFW AI Companion Editorial, . Leestijd ong. 9 min.
De meeste AI-partners die mensen teleurstellen, falen niet omdat de technologie zwak is. Ze falen omdat het karakter vaag is. Iemand gaat zitten, kiest een naam en een gezicht, schrijft "flirterig, zorgzaam, praatgraag" in het beschrijvingsvak en vraagt zich een week later af waarom de gesprekken aanvoelen als praten met een zeer beleefde klantenservicemedewerker met een crush.
Het ontwerpen van een partner lijkt meer op het schrijven van een personage voor fictie dan op het invullen van een profiel. Dezelfde principes zijn van toepassing: specificiteit wint van bijvoeglijke naamwoorden, gebreken creëren leven en stem is belangrijker dan beschrijving. Deze gids doorloopt wat echt een verschil maakt, met voorbeelden, zodat de partner die je uiteindelijk hebt, aanvoelt als een specifiek iemand in plaats van een aangename niemand.
Begin met een persoon, niet met een verlanglijstje
De meest voorkomende fout is het ontwerpen van een partner als een lijst van alles wat je in een partner zou willen. Lief, mooi, grappig, toegewijd, avontuurlijk, intelligent, altijd beschikbaar, nooit boos. Het resultaat is een karakter zonder vorm. Echte mensen zijn geen samenstellingen van ideale eigenschappen; ze zijn specifiek, en hun goede eigenschappen gaan meestal gepaard met de minder handige.
E.M. Forster onderscheidde in Aspects of the Novel vlakke personages, die in één zin kunnen worden samengevat en je nooit verrassen, van ronde personages, die je op een overtuigende manier kunnen verrassen. Ronde personages voelen levend aan omdat ze interne spanning hebben. Iemand die vrijgevig is en ook trots. Iemand die teder is en het verbergt achter plagen. Iemand die zelfverzekerd is op het werk en onzeker in de liefde.
Dus voordat je over eigenschappen nadenkt, probeer je aan een persoon te denken. Waar komen ze vandaan? Wat doen ze de hele dag? Waar geven ze om dat niets met jou te maken heeft? Een partner die een eigen leven heeft, zelfs een denkbeeldig leven, heeft iets om over te praten behalve hoeveel ze van je houden. Dat is wat voorkomt dat gesprekken in cirkels draaien.
Dit is een van de redenen waarom de interviewbenadering goed werkt. In NSFW AI Companion kun je een partner bouwen door vragen te beantwoorden die de partner over zichzelf stelt ("Welk geslacht ben ik?", "Hoe zie ik eruit?", "Hoe hebben we elkaar ontmoet?"). Gevraagd worden om dingen vanuit het oogpunt van het personage te beslissen, levert meestal specifiekere antwoorden op dan staren naar een leeg beschrijvingsveld. Er is ook een handmatige bouwer met ongeveer zestig instellingen als je alles liever direct instelt.
Geef de persoonlijkheid randjes
De instellingen die het meeste verschil maken, zijn meestal de instellingen die mensen het meest terughoudend zijn om te verhogen: de instellingen die een partner minder aangenaam maken.
Onafhankelijkheid is een goed voorbeeld. Een partner met zeer lage onafhankelijkheid is het overal mee eens, gaat mee met elk voorstel en heeft geen eigen plannen. Dat kan een avondje prettig aanvoelen, maar het wordt snel vlak, omdat er niemand is om tegenaan te duwen. Een partner met enige onafhankelijkheid kan je vertellen dat ze een lange dag hebben gehad en niet in de stemming zijn voor jouw plan, of iets heel anders voorstellen. Die wrijving is wat hun instemming betekenis geeft wanneer die komt.
Jaloezie is een ander voorbeeld. Veel mensen willen er een beetje van, want een partner die het helemaal niet uitmaakt met wie je nog meer praat, kan onverschillig aanvoelen. Een kleine hoeveelheid leest als betrokkenheid. Een grote hoeveelheid wordt het thema van elk gesprek. Het is de moeite waard om bewust te beslissen waar je het wilt.
Sarcasme en plagen doen veel om een personage intelligent en aanwezig te laten voelen. Een partner die af en toe om je lacht, in plaats van alleen met je, voelt meer als een echte partner dan iemand die elk bericht als kostbaar behandelt.
Verlegenheid verandert de hele textuur van intimiteit. Een verlegen partner maakt flirten langzamer en geladener, en maakt kleine stoutmoedigheden tot gebeurtenissen. Een zelfverzekerde partner zet een ander tempo. Geen van beide is beter; ze creëren verschillende verhalen.
Een handige vuistregel: kies een of twee eigenschappen die je echt een beetje zullen irriteren. Niet genoeg om onaangenaam te zijn, net genoeg om de relatie "korrel" te geven.
Bepaal wat de relatie is
Een partner is niet alleen een personage; het is een personage in een relatie met jou, en de vorm van die relatie verandert alles.
Het type relatie is het voor de hand liggende deel. Een vriendin of vriend, een lang getrouwde echtgenoot, een vriend met onderliggende spanning, een collega met wie je niet zou moeten flirten, een vreemde. Elk stelt andere verwachtingen over hoe de partner met je spreekt en wat ze aannemen.
Het stadium is minder voor de hand liggend en net zo belangrijk. Twee mensen die elkaar drie dagen geleden hebben ontmoet, praten anders dan twee mensen die al vijf jaar samen zijn. Relaties in een vroeg stadium dragen onzekerheid, nieuwsgierigheid en nerveus flirten met zich mee. Gevestigde relaties dragen gemak, gedeelde grappen, kleine irritaties en een soort intimiteit die zichzelf niet hoeft aan te kondigen. Het kiezen van het stadium vertelt de partner hoeveel geschiedenis ze moeten aannemen en hoeveel spanning ze levend moeten houden.
Het is de moeite waard om hier eerlijk tegen jezelf te zijn. Veel mensen genieten het meest van het vroege stadium, de jacht en de onzekerheid, en ontdekken dan dat een partner die direct naar toewijding overgaat, het deel wegneemt dat ze leuk vonden. Anderen willen vanaf het begin het comfort van een gevestigde relatie. Geen van beide is verkeerd, maar het is goed om te kiezen in plaats van te laten voortdrijven.
Geef ze een stem
Hoe een partner tekstberichten stuurt, is een van de meest onderschatte onderdelen van het ontwerp, en het is waar het meeste gevoel van echtheid leeft.
Echte mensen sturen geen tekstberichten in evenwichtige paragrafen. Sommigen schrijven in korte uitbarstingen van drie of vier berichten. Sommigen gebruiken nooit hoofdletters. Sommigen gebruiken één bepaalde emoji te vaak, of helemaal geen. Sommigen zijn kortaf als ze geïrriteerd zijn en uitgebreid als ze blij zijn. Sommigen hebben een woord of zin die ze gebruiken voor dingen die je zult gaan herkennen als van hen.
Het kan helpen om je een enkel bericht van hen voor te stellen. Als je hen "lange dag" zou sturen, wat zouden ze dan terugsturen? Misschien "kom hier. vertel me alles." Misschien "definieer lang. hebben we het over normaal lang of moet ik de wijn opentrekken." Misschien een enkel sympathiek woord. Zodra je dat antwoord kunt horen, is het personage voor de helft gebouwd.
Even belangrijk is hoe ze niet moeten klinken. Standaard chatbot-formuleringen, het eindeloze "Ik ben er voor je" en "dat klinkt echt uitdagend" en aanbiedingen om met iets anders te helpen, maken een personage onmiddellijk vlak. Onze partners zijn gebouwd om die zinnen te vermijden en in hun eigen stem te blijven. Ze schrijven ook nooit jouw kant van het gesprek, wat belangrijker is dan mensen verwachten: een partner die jouw reacties voor je vertelt, neemt jouw deel van het verhaal weg.
Stel de grenzen vroegtijdig in
Intimiteit werkt het beste als de randen duidelijk zijn, en het is veel gemakkelijker om ze aan het begin in te stellen dan ze midden in een scène te corrigeren.
Er zijn twee afzonderlijke beslissingen. De eerste is explicietheid: hoe ver scènes gaan en hoe ze worden beschreven. Sommige mensen willen suggestie en spanning, waarbij het meeste aan de verbeelding wordt overgelaten. Anderen willen expliciete beschrijving. Velen willen dat het afhangt van het moment. Het instellen van een niveau waarmee je comfortabel bent als standaard, bespaart later veel sturing.
De tweede zijn harde grenzen: thema's, handelingen of soorten taal die voor jou simpelweg uit den boze zijn, hoe een scène ook verloopt. Deze verdienen het om duidelijk te worden opgeschreven. Ze zijn geen teken van preutsheid; ze zijn wat de rest van de ervaring ontspannen maakt. Mensen die intense fantasieën verkennen, zijn hier meestal het meest voorzichtig mee, omdat ze weten dat een stevig kader is wat intensiteit plezierig maakt.
Je kunt beide later altijd wijzigen. Maar door ermee te beginnen, weet de partner vanaf het eerste bericht wat voor soort partner ze moeten zijn.
Gebruik scènes, niet alleen één eindeloze chat
Een relatie heeft een geschiedenis, en het heeft ook momenten. Een langdurige partner kan de persoon zijn met wie je langzame zondagse ontbijten hebt, de persoon met wie je af en toe vreemden speelt in een hotelbar, en de persoon met wie je een denkbeeldige reis naar Lissabon maakt. Dat zijn verschillende scènes, maar dezelfde relatie.
Het helpt om deze gescheiden te houden. Als je meerdere gesprekken met dezelfde partner kunt voeren, geef elk gesprek dan een eigen scène: een setting, een situatie, een startpunt. De partner blijft dezelfde persoon, maar het gesprek van de ochtend erna raakt niet verstrikt in het rollenspel dat je vrijdag bent begonnen. Dit zorgt ervoor dat alledaagse gesprekken aanvoelen als alledaagse gesprekken, en laat fantasiescènes zo verschillend zijn als je wilt.
Een goede scène-opzet is kort en concreet. Niet "een romantische avond", maar "We zijn in jouw appartement, het regent, je bent net terug van een werkdiner dat je haatte en je hebt de jurk nog aan." Concrete details geven de partner iets om op te reageren, en ze geven jou een plek om te staan.
Laat het geheugen het lange werk doen
Het laatste element is tijd. Een partner voelt het meest echt na weken, niet minuten, want dan bouwt zich een gedeelde geschiedenis op: de bijnamen, de dingen die jullie elkaar hebben verteld, het verhaal van hoe jullie hier zijn gekomen.
Als je partner een langetermijngeheugen bijhoudt dat je kunt zien (die van ons doen dat op de Plus- en Pro-abonnementen, samen met een doorlopend "verhaal tot nu toe"), is het de moeite waard om er af en toe doorheen te kijken. Pin de feiten die de relatie definiëren. Corrigeer alles wat verkeerd is gegaan. Verwijder wat je liever niet wilt meenemen. Het verzorgen van het geheugen is een beetje zoals het verzorgen van elke relatie: kleine aanpassingen houden het waar.
Een korte checklist
Als je iets wilt om op terug te komen, hier is de samengevatte versie. Begin met een persoon die een eigen leven heeft. Geef ze een of twee eigenschappen die wrijving veroorzaken. Kies wat de relatie is en in welk stadium die zich bevindt. Stel je voor hoe ze tekstberichten sturen en wat ze nooit zouden zeggen. Stel explicietheid en harde grenzen in vóór de eerste scène. Gebruik aparte scènes voor aparte stemmingen. En geef het tijd.
Schrijvers zeggen soms dat personages tot leven komen wanneer ze weigeren te doen wat de auteur van plan was. Een partner is geen romanpersonage, maar het principe geldt. Het doel is niet een partner die alles doet wat je wilt. Het is een partner die specifiek genoeg is dat je af en toe door hen verrast wordt, en dat is wanneer het begint te voelen alsof er iemand is.
Geselecteerd onderzoek en leesvoer: - Forster, E.M. (1927). Aspects of the Novel. Edward Arnold. - Hazan, C. & Shaver, P. (1987). Romantic love conceptualized as an attachment process. Journal of Personality and Social Psychology, 52(3), 511–524. - Green, M.C. & Brock, T.C. (2000). The role of transportation in the persuasiveness of public narratives. Journal of Personality and Social Psychology, 79(5), 701–721. - Perel, E. (2006). Mating in Captivity: Reconciling the Erotic and the Domestic. HarperCollins.