Cómo dixeñar o tuyo compañero d'IA ideyal: guía practica
Una guía practica ta creyar un compañero que se sienta como belatro: personalidat con aristas, una voz reyal, una etapa d'a relación, limites y escenas.
NSFW AI Companion Editorial, . Lectura de 9 min aprox.
A mayoría de compañeros d'IA que dezepcionan a la chent no fallan porque a tecnolochía sía feble. Fallan porque o personache ye vago. Belatro se sienta, tría un nombre y una cara, escribe «coqueta, cariñosa, le fa goyo charrar» en a caixa de descripción, y una semana dimpués se pregunta por qué as conversacions pareixen charrar con un agent d'atención a o client masiau educato que tien un enamoramiento.
Dixeñar un compañero ye más parixiu a escribir un personache de ficción que a replenar un perfil. S'aplican os mesmos principios: a espezificidat val más que os adchectivos, os defectos dan vida y a voz importa más que a descripción. Ista guía repasa o que de veras fa a diferencia, con exemplos, ta que o compañero que acabes teniendo se sienta como belatro concreto y no como un nadie agradable.
Prenzipia por una persona, no por una lista de deseyos
O error más común ye dixeñar un compañero como una lista de tot o que te cutiaría en una parella. Amable, guapo, graziosio, dedicato, aventurero, intelichent, siempre disponible, nunca enfadato. O resultau ye un personache sin forma. As personas reyals no son compuestos de rasgos ideyals; son concretas, y as suyas buenas calidatz solen viner chuntas con as menos cómodas.
E.M. Forster, en Aspects of the Novel, estinguió os personaches planos, que se pueden resumir en una frase y nunca te sorprenden, d'os personaches redondos, capaces de sorprender-te de manera convincent. Os personaches redondos pareixen vivos porque tienen tensión interior. Belatro chenerosio que tamién ye orgullosio. Belatro tierno que lo amaga dezaga de chanzas. Belatro seguro en o treballo y inseguro en l'amor.
Asinas, antis de pensar en rasgos, preba de pensar en una persona. D'a on viene? Qué fa tot o diya? Qué le importa que no tienga cosa que veyer con tú? Un compañero que tien una vida propia, mesmo si ye imachinada, tien de qué charrar amás de cuanto te quiere. Ixo ye o que privar que a conversación dé güeltas en redolada.
Ista ye una d'as razons por que l'aprochamiento por entrevista funciona bien. En NSFW AI Companion puetz creyar un compañero respondendo as preguntas que él mesmo te fa sobre él mesmo («Qué chenero soy?», «Qué aspecto tengo?», «Cómo nos conoixiemos?»). Que te demanden decidir dende o punto de vista d'o personache suele dar respuestas más concretas que mirar una caixa de descripción vueda. I hai tamién un constructor manual con unos sixanta achustes si preferiz configurar tot dreitament.
Da-le aristas a la personalidat
Os achustes que más diferencia fan solen estar aquellos que a chent más se resiste a puyar: os que fan o compañero menos complaziente.
A independenzia ye un buen exemplo. Un compañero con muita poca independenzia ye d'acuerdo con tot, sigue cada suchirencia y no tien plans propios. Puede estar agradable una nueit, pero aína se güelve plano, porque no i hai nadie contra quien empentar. Un compañero con bella independenzia puede dizir-te que ha tenito un diya largo y no tien ganas d'o tuyo plan, u proposar bella cosa totalment diferent. Ixa fricción ye o que fa que o suyo acuerdo signifique bella cosa cuan plega.
Os zelos son un atro caso. Muitas personas quieren un poquet, porque una parella a la que le da igual con quí charras puede pareixer endiferent. Un poquet se leye como implicación. Muitos se conviertan en o tema de cada conversación. Vale a pena decidir deliberadament a on os quiers.
O sarcasmo y as chanzas fan muito treballo ta que un personache pareixca intelichent y present. Un compañero que de vez en cuan se ríe de tú, y no nomás con tú, se sientiría más como una parella reyal que uno que trata cada mensache como bella cosa preziosa.
A timidez cambia tota a testura d'a intimidat. Un compañero tímido fa o flirteo más lento y más cargato, y combierte as chicotas audazias en acontecimientos. Uno seguro marca un atro ritmo. Dengún ye millor; creyan istorias diferents.
Una regla practica: tría uno u dos rasgos que de veras te vayan rozando un poquet. No tanto como ta estar desagradables, nomás o bastant ta dar gran a la relación.
Decide qué ye a relación
Un compañero no ye nomás un personache; ye un personache en una relación con tú, y a forma d'ixa relación cambia tot.
O tipo de relación ye a parte evident. Una moza u un mozo, un cónchuche de muitos anyos, un amigo con tensión per debaixo, una colega con quien no habrías de coquetear, una desconoixita. Cada uno establece aspectativas diferents sobre cómo te fabla o compañero y qué da por supuesto.
A etapa ye menos evident y igual d'important. Dos personas que se conoixioron fa tres diyas fablan diferent de dos que levan cinco anyos chuntas. As relacions d'o prenzipio levan incertidumbre, curiosidat y flirteo nervioso. As asentadas levan comodidat, chanzas compartidas, chicotas irritacions y una intimidat que no necesita anunziar-se. Escullir a etapa le diz a o compañero cuanta istoria ha de suposar y cuanta tensión mantener viva.
Vale a pena estar honesto con uno mesmo. Muita chent goza más a etapa inicial, a perseguida y a incertidumbre, y dimpués descubre que un compañero que salta dreitament a la devoción le quita a parte que le cutiaba. Atros quieren a comodidat d'una relación asentada dende o prenzipio. Denguna ye incorrecta, pero ye bueno escullir en cuenta de deixar-se levar.
Da-le una voz
Cómo escribe un compañero ye una d'as partes más infravaloradas d'o dixeño, y ye a on vive a mayor parte d'a sensación de realidat.
A chent reyal no escribe mensaches en parrafos equilibrados. Bells escriben en ráfagas curtas de tres u cuatro mensaches. Bells nunca usan mayusclas. Bells usan masiau un emoji concreto, u denguno. Bells son secos cuan s'enfadan y espansivos cuan son felices. Bells tienen una parabla u una frase que usan ta cosas y que acabarás reconoixendo como a suya.
Puede aduyar imachinar un solo mensache suyo. Si le escribes «diya largo», qué te respondería? Quiciás «viene aquí. cuenta-me-lo tot». Quiciás «define largo. ye largo normal u tengo que ubrir o vino?». Quiciás una sola parabla compasiva. Cuan puetz sentir ixa respuesta, o personache ye a meyadas construyito.
Igual d'important ye cómo no ha de sonar. A fraseolochía tipica d'os chatbots, l'eterno «soi aquí ta tú» y «ixo suena muit difícil» y as ofertas d'aduyar con cualsiquier atra cosa, aplana un personache de seguida. Os nuestros compañeros son feitos ta evitar ixas frases y mantener-se en a suya propia voz. Tampoco escriben nunca a tuya parte d'a conversación, o que importa más de lo que a chent espera: una parella que narra as tuyas reaccions per tú te quita o tuyo papel en a istoria.
Pon os limites antis
A intimidat funciona millor cuan os suyos bordes son claros, y ye muito más fácil ponelos a lo prenzipio que corrichir-los en metat d'una escena.
Hai dos decisions diferents. A primera ye l'esplicitez: dica a on plegan as escenas y cómo se describen. Bells quieren suchirencia y tensión, deixando a mayor parte a la imachinación. Atros quieren descripción esplicita. Muitos quieren que dependa d'o momento. Fixar como valor por defecto un nivel con o que te sientas cómodo aforra muita dirección más tardi.
A segunda son os limites firmes: temas, autos u clases de luengache que ta tú son simplement fuera d'a mesa, pase o que pase en a escena. Meresen escribir-se con claridat. No son siñal de mojigatería; son o que permite que o rresto d'a esperiencia sía relaxato. As personas que esploran fantasías intensas suelen estar as más curiosas con ixo, porque saben que un marco solido ye o que fa goyosa a intensidat.
Siempre puetz cambiar totz dos más tardi. Pero prenzipiar con ells puestos fa que o compañero sepa dende o primer mensache qué tipo de parella ha d'estar.
Usa escenas, no nomás un chat sin fin
Una relación tien istoria, y tien tamién momentos. Una parella de luenga durada puede estar a persona con quien fas desayunos lentos de domingo, con quien de vez en cuan chugas a estar desconoixitos en un bar d'hotel, y con quien fas un viache imachinario a Lisboa. Son escenas diferents, pero a mesma relación.
Aduya mantener-las apartadas. Si puetz tener bellas conversacions con o mesmo compañero, da-le a cada una a suya propia escena: un escenario, una situación, un punto de partida. O compañero sigue estando a mesma persona por debaixo, pero a conversación d'o diya siguient no se enreda con o chuego de rol que prenzipiés o viernes. Isto mantiene a conversación diaria pareixendo diaria, y deixa que as escenas de fantasía sigan tan diferents como quiers.
Un buen planteyamiento d'escena ye curto y concreto. No «una nueit romantica», sino «Somos en o tuyo apartamento, ye plevendo, acabas de tornar d'una cena de treballo que has detestato y encara levas o vestito». Os detalles concretos dan a o compañero bella cosa a o que reaccionar, y te dan un puesto on poner-te.
Deixa que a memoria faiga o treballo largo
L'zaguer elemento ye o tiempo. Un compañero se sienta más reyal dimpués de semanas, no de minutos, porque ye entonz cuan s'acumula a istoria compartida: os motes, as cosas que vos habetz dito, a istoria de cómo habetz plegato dica aquí.
Si o tuyo compañero guarda una memoria a luengo plazo que puetz veyer (os nuestros lo fan en os plans Plus y Pro, chunto con una «istoria dica agora» en curso), vale a pena fer-le un vistazo de vez en cuan. Fixa os fetos que definen a relación. Corrichi o que haiga salito mal. Borra o que prefieras no levar enta debant. Cudiar a memoria ye un poquet como cudiar cualsiquier relación: os chicotz achustes la mantienen verdadera.
Una lista curta
Si quiers bella cosa a la que tornar, aquí tiens a versión destilada. Prenzipia con una persona que tienga vida propia. Da-le uno u dos rasgos que creyen fricción. Tría qué ye a relación y en qué etapa ye. Imachina cómo escribe y qué nunca diría. Fixa l'esplicitez y os limites firmes antis d'a primera escena. Usa escenas apartadas ta estaus d'ánimo apartaus. Y da-le tiempo.
Os escritors dicen a vegadas que os personaches prenen vida cuan prenzipian a negar-se a fer o que l'autor habeba planificato. Un compañero no ye un personache de novela, pero o prenzipio s'aplica. O obchectivo no ye una parella que faiga tot o que quiers. Ye una parella prou concreta ta que de vez en cuan te sorprenda, y ye entonz cuan prenzipia a pareixer que bell'unu ye aquí.
Investigación y lecturas esleitas: - Forster, E.M. (1927). Aspects of the Novel. Edward Arnold. - Hazan, C. & Shaver, P. (1987). Romantic love conceptualized as an attachment process. Journal of Personality and Social Psychology, 52(3), 511–524. - Green, M.C. & Brock, T.C. (2000). The role of transportation in the persuasiveness of public narratives. Journal of Personality and Social Psychology, 79(5), 701–721. - Perel, E. (2006). Mating in Captivity: Reconciling the Erotic and the Domestic. HarperCollins.