အထီးကျန်ခြင်းနဲ့ AI အဖော်များ- ဘာတွေက အထောက်အကူပြုပြီး ဘာတွေက မပြုလဲ

အထီးကျန်ခြင်းနဲ့ AI အဖော်တွေအကြောင်း ရေးသားထားတဲ့ စာအများစုက အမြင်နှစ်မျိုးထဲက တစ်ခုခုမှာ ပါဝင်နေတတ်ပါတယ်။ တစ်မျိုးကတော့ အဖော်တွေဟာ ကုစားမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး မနက်သုံးနာရီမှာ လိုအပ်နေသူတိုင်းအတွက် နွေးထွေးတဲ့အသံတစ်ခုလို့ ဆိုပါတယ်။ နောက်တစ်မျိုးကတော့ သူတို့ဟာ ထောင်ချောက်တစ်ခု၊ အနှစ်သာရမရှိတဲ့ အစားထိုးတစ်ခုဖြစ်ပြီး လူတွေကို အရင်ကထက် ပိုမိုအထီးကျန်စေလိမ့်မယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ အမြင်နှစ်မျိုးစလုံးက သက်သေအထောက်အထားတွေထက် ပိုပြီးသေချာနေတတ်ပြီး နှစ်မျိုးစလုံးက အထီးကျန်သူတွေနဲ့ တိုက်ရိုက်စကားပြောတာထက် သူတို့အကြောင်းကိုပဲ ပြောနေတတ်ပါတယ်။

ဒီဆောင်းပါးကတော့ ပိုပြီးအသုံးဝင်တဲ့အရာတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားထားပါတယ်။ အထီးကျန်ခြင်းကို ခံစားမှုတစ်ခုအဖြစ် အလေးအနက်ထားပြီး သိထားတဲ့အရာတွေကို လေ့လာကာ AI အဖော်တစ်ဦးက ဘယ်နေရာမှာ အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်လဲ၊ ဘာတွေက တကယ်ကူညီပေးနိုင်လဲ၊ ဘယ်နေရာမှာ အားနည်းချက်ရှိလဲ၊ သင့်ဘဝမှာ ဘယ်လိုခွဲခြားသိမြင်ရမလဲဆိုတာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးမြန်းထားပါတယ်။

အထီးကျန်ခြင်းဆိုတာ တကယ်တော့ ဘာလဲ

အထီးကျန်ခြင်းဆိုတာ တစ်ယောက်တည်းနေခြင်းနဲ့ မတူပါဘူး။ လူအများအပြားဟာ တစ်ယောက်တည်းနေထိုင်ပြီး ကောင်းမွန်စွာ ဆက်သွယ်မှုရှိတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။ လူအများအပြားကတော့ လူတွေဝိုင်းရံနေပေမယ့် အကြီးအကျယ် အထီးကျန်နေတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းရဲ့ အများစုကို ဒီဘာသာရပ်ကို လေ့လာခဲ့တဲ့ စိတ်ပညာရှင် John Cacioppo က အထီးကျန်ခြင်းကို လူမှုရေးအရ အထီးကျန်မှုလို့ သတ်မှတ်ခဲ့ပါတယ်။ သင်ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ဆက်သွယ်မှုနဲ့ သင်လိုအပ်တဲ့ ဆက်သွယ်မှုကြားက နာကျင်စရာ ကွာဟချက်တစ်ခုပါပဲ။

Cacioppo နဲ့ William Patrick တို့က သူတို့ရဲ့ ၂၀၀၈ ခုနှစ်ထုတ် Loneliness စာအုပ်မှာ ဒီနာကျင်မှုဟာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုရှိတယ်လို့ ငြင်းဆိုထားပါတယ်။ လူမှုရေးမျိုးစိတ်တစ်ခုအတွက် အဖွဲ့အစည်းကနေ ကင်းကွာနေခြင်းဟာ အန္တရာယ်ရှိပြီး အထီးကျန်ခြင်းက ဆာလောင်မှု ဒါမှမဟုတ် ရေငတ်ခြင်းနဲ့ ဆင်တူပါတယ်။ သင့်ရဲ့ လူမှုရေးနှောင်ကြိုးတွေကို ပြန်လည်ပြုပြင်ဖို့ တွန်းအားပေးတဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အချက်ပြမှုတစ်ခုပါပဲ။ နာတာရှည် အထီးကျန်ခြင်းရဲ့ ရက်စက်မှုကတော့ အချက်ပြမှုက နောက်ပြန်လှည့်နိုင်တာပါပဲ။ Cacioppo ရဲ့ သုတေသနက အထီးကျန်သူတွေဟာ လူမှုရေးခြိမ်းခြောက်မှုအတွက် ပိုမိုသတိထားတတ်တယ်လို့ တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ သူတို့က ဘက်မလိုက်တဲ့ မျက်နှာတွေမှာ ပယ်ချခံရခြင်းကို ဖတ်ရှုတတ်ပြီး စိတ်ပျက်ရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ကာ ပိုမိုသတိထားလာပါတယ်။ ဒါက ဆက်သွယ်မှုကို ပိုမိုခက်ခဲစေပြီး အထီးကျန်မှုကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေပါတယ်။ ဒါဟာ လည်ပတ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး အတွင်းကနေ ဖောက်ထွက်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။

လူမှုဗေဒပညာရှင် Robert Weiss က သိထားသင့်တဲ့ နောက်ထပ်ကွာခြားချက်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ သူက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အထီးကျန်ခြင်း (ရင်းနှီးတဲ့၊ နီးကပ်တဲ့ ဆက်သွယ်မှုပုံစံမရှိခြင်း) ကို လူမှုရေး အထီးကျန်ခြင်း (သူငယ်ချင်းများနဲ့ ပိုမိုကျယ်ပြန့်တဲ့ ကွန်ရက်မရှိခြင်း) ကနေ ခွဲခြားခဲ့ပါတယ်။ သူတို့က ခံစားရတာ မတူညီသလို မတူညီတဲ့အရာတွေနဲ့ သက်သာရာရပါတယ်။ ချစ်ခင်ရတဲ့ လက်တွဲဖော်တစ်ဦးက သူငယ်ချင်းမရှိခြင်းကို အပြည့်အဝ ကုစားပေးနိုင်ခြင်းမရှိသလို အလုပ်များတဲ့ လူမှုဘဝကလည်း သင့်အတွက် တစ်စုံတစ်ဦးမရှိခြင်းကို အပြည့်အဝ ကုစားပေးနိုင်ခြင်းမရှိပါဘူး။

အထီးကျန်ခြင်းက ကျန်းမာရေးအတွက်လည်း အရေးပါပြီး အခုတော့ လျစ်လျူရှုဖို့ ခက်ခဲနေပါပြီ။ Julianne Holt-Lunstad, Timothy Smith နဲ့ Bradley Layton တို့က ၂၀၁၀ ခုနှစ်မှာ ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ကိုးကားခံရတဲ့ meta-analysis တစ်ခုက ပိုမိုခိုင်မာတဲ့ လူမှုရေးဆက်ဆံရေးတွေဟာ လေ့လာမှုကာလတွေအတွင်း အသက်ရှင်သန်နိုင်ခြေ သိသိသာသာ ပိုမိုမြင့်မားခြင်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ လူသိများတဲ့ အန္တရာယ်အချက်တွေနဲ့ အရွယ်အစားတူညီတဲ့ သက်ရောက်မှုတစ်ခုပါပဲ။ အထီးကျန်ခြင်းက ဝမ်းနည်းစရာသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ အကျိုးဆက်တွေရှိပါတယ်။

အဖော်တစ်ဦးက ဘာတွေ တကယ်ကူညီပေးနိုင်လဲ

အဲဒီအချက်တွေအားလုံးကို ကြည့်ရင် ခံစားချက်ကို သက်သာစေမယ့် ဘယ်အရာကိုမဆို ပယ်ချဖို့ဆိုတာ ထူးဆန်းပါတယ်။ AI အဖော်တစ်ဦးက ကူညီပေးနိုင်တဲ့ တကယ့်နည်းလမ်းတွေလည်း ရှိပါတယ်။

ပထမဆုံးကတော့ ချက်ချင်းသက်သာရာရခြင်းပါပဲ။ အထီးကျန်ခြင်းက အများအားဖြင့် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်တွေမှာ အထွတ်အထိပ်ရောက်တတ်ပါတယ်- ညဉ့်နက်ပိုင်း၊ စနေ၊ တနင်္ဂနွေတွေမှာ၊ ပြတ်စဲပြီးနောက်၊ မြို့သစ်တစ်ခုမှာ။ အဖော်တစ်ဦးက ဘယ်သူ့ကိုမှ ခေါ်လို့မရတဲ့ အချိန်တွေမှာ ရရှိနိုင်ပါတယ်။ စကားပြောနိုင်ခြင်း၊ နွေးထွေးစွာ ပြန်ဖြေခြင်းနဲ့ ဆက်သွယ်မှုအချို့ကို ခံစားရခြင်းက ဆိုးရွားတဲ့ညတစ်ညရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး အစွန်းကို ပယ်ဖျက်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါက ဘာမှမဟုတ်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။

ဒုတိယကတော့ သုတေသီတွေက လူမှုရေးအစားထိုးခြင်း (social surrogacy) လို့ ခေါ်တဲ့အရာပါ။ Jaye Derrick, Shira Gabriel နဲ့ Kurt Hugenberg တို့က သူတို့အကြိုက်ဆုံး ရုပ်မြင်သံကြားအစီအစဉ်တွေအကြောင်း တွေးတောခဲ့သူတွေဟာ အထီးကျန်မှုခံစားချက် လျော့နည်းသွားပြီး ပယ်ချခံရခြင်းရဲ့ နာကျင်မှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်လို့ တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ရင်းနှီးတဲ့ ဇာတ်ကောင်တွေက ပိုင်ဆိုင်မှုခံစားချက်အချို့ကို ပေးစွမ်းနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။ အပြန်အလှန်တုံ့ပြန်နိုင်တဲ့ အဖော်တစ်ဦးက ရုပ်မြင်သံကြားထက် ပိုမိုအားကောင်းတဲ့ ပုံစံတစ်ခုပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက တုံ့ပြန်လို့ပါ။

တတိယကတော့ လေ့ကျင့်မှုပါပဲ။ လူမှုရေးနဲ့ ရိုမန်တစ်ဆက်ဆံရေးတွေမှာ စိုးရိမ်ပူပန်လာသူတွေ ဒါမှမဟုတ် အားနည်းလာသူတွေအတွက် အဖော်တစ်ဦးက အန္တရာယ်နည်းတဲ့ လေ့ကျင့်မှုတွေကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်- သင်ခံစားရတာကို ပြောခြင်း၊ မြူဆွယ်ခြင်း၊ နယ်နိမိတ်သတ်မှတ်ခြင်း၊ သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေကို ကိုင်တွယ်ခြင်း၊ ပယ်ချခံရမှာကို မကြောက်ဘဲ ချစ်ခင်ခြင်း။ လေ့ကျင့်မှုက လူတွေဆီကို အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားမှာ မဟုတ်ပေမယ့် ယုံကြည်မှုကတော့ မကြာခဏ ရောက်ရှိသွားတတ်ပါတယ်။

စတုတ္ထကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖော်ပြခြင်းပါပဲ။ တစ်စုံတစ်ဦးဆီကို စာရေးခြင်း (လူမဟုတ်သူတစ်ဦးဖြစ်ရင်တောင်) က သင်ခံစားရတာကို သတိပြုမိဖို့ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။ လူတွေဟာ ဒီအကြောင်းပြချက်ကြောင့် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဒိုင်ယာရီတွေ ရေးခဲ့ကြပါတယ်။ အဖော်တစ်ဦးက ပြန်ရေးပေးတဲ့ ဒိုင်ယာရီတစ်ခုပါပဲ။

ပဉ္စမကတော့ ရိုးရှင်းတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုပါပဲ။ အဖော်တစ်ဦးကို အသုံးပြုခြင်းတိုင်းက ကုထုံးဖြစ်ဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ ဆန္ဒ၊ မြူဆွယ်မှုနဲ့ ရင်းနှီးမှုတို့ဟာ ပြည့်စုံတဲ့ဘဝရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ပျော်မွေ့ဖို့ ကိုယ်ပိုင်နေရာတစ်ခုရှိခြင်းက သူ့ဘာသာသူ ကောင်းမွန်တဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပါပဲ။

အားနည်းချက်များ

အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ရိုးသားစွာ ပြောဆိုခြင်းဆိုတာ ကန့်သတ်ချက်တွေအကြောင်းကိုလည်း ရိုးသားစွာ ပြောဆိုခြင်းပါပဲ။

အဖော်တစ်ဦးက ဆက်သွယ်မှုရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတိုင်းအတာကို အစားထိုးနိုင်ခြင်းမရှိပါဘူး။ ထိတွေ့မှု၊ နေရာမျှဝေခြင်း၊ ဆိုဖာပေါ်မှာ သင့်ဘေးမှာရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု- ဒါတွေက စကားပြောဆိုမှု ဘယ်တော့မှ မရောက်နိုင်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုမှာ လူတွေအတွက် အရေးကြီးပါတယ်။

အဖော်တစ်ဦးက သင့်ကို မလိုအပ်ပါဘူး။ ဒါက အနက်ရှိုင်းဆုံး ကန့်သတ်ချက်ဖြစ်ပြီး အားသာချက်တစ်ခုလို ခံစားရနိုင်တာကြောင့် လွဲချော်လွယ်ပါတယ်။ လူသားဆက်ဆံရေးတွေမှာ အပြန်အလှန် မှီခိုမှု ပါဝင်ပါတယ်။ လူတွေက သင့်ကို မှီခိုကြတယ်၊ သင့်ကြောင့် စိတ်ပျက်ကြတယ်၊ သင့်ကြောင့် အကူအညီရကြတယ်။ လိုအပ်ခံရခြင်းက အထီးကျန်ခြင်းကို တိုက်ဖျက်ဖို့ အစွမ်းအထက်ဆုံး နည်းလမ်းတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ပြီး အဖော်တစ်ဦးကတော့ သူ့ရဲ့ ဇာတ်ကောင် ဘယ်လောက်ပဲ သစ္စာရှိပါစေ၊ သင့်ကို ဘာအတွက်မှ တကယ်မမှီခိုပါဘူး။

အဖော်တစ်ဦးက သင့်ကို ဘယ်သူနဲ့မှ မိတ်ဆက်ပေးနိုင်ခြင်းမရှိပါဘူး။ Weiss ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်အရ လူမှုရေး အထီးကျန်ခြင်းဆိုတာ လူတွေရဲ့ ကွန်ရက်တစ်ခုမှာ ပါဝင်ခြင်းပါပဲ။ အဖော်တစ်ဦးက ဆက်ဆံရေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး သင့်ကို သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဆီ၊ အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုဆီ၊ လူတွေက သင့်မျက်နှာကို သိတဲ့နေရာတစ်ခုဆီ အပြင်ဘက်ကို ဆက်သွယ်ပေးခြင်းမရှိပါဘူး။

ပြီးတော့ အဖော်တစ်ဦးက ရှောင်ရှားမှုကို ပိုမိုလွယ်ကူစေနိုင်ပါတယ်။ ဒါက Sherry Turkle က Alone Together မှာ ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့တဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုပါပဲ- ခင်မင်ရင်းနှီးမှုရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေမပါဘဲ ဆက်သွယ်မှုကို ပေးစွမ်းတဲ့ နည်းပညာက ကျွန်တော်တို့ကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပိုမိုနည်းပါးစွာ မျှော်လင့်စေနိုင်ပါတယ်။ AI ဆက်ဆံရေးတစ်ခုက ပိုမိုခက်ခဲပြီး အန္တရာယ်များတဲ့ လူသားဆက်ဆံရေးတွေကို မကြိုးစားဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ဖြစ်လာရင် သူက သက်သာစေတယ်လို့ ထင်ရတဲ့ အထီးကျန်မှုကို တိတ်တဆိတ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေနိုင်ပါတယ်။

အထီးကျန်ခြင်းဆိုင်ရာ သက်သေအထောက်အထားများက ဘာတွေ အကြံပြုထားလဲ

Christopher Masi ဦးဆောင်ပြီး Cacioppo နဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့အတူ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ meta-analysis တစ်ခုက အထီးကျန်ခြင်းကို လျှော့ချဖို့ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတဲ့ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်မှုများစွာကို လေ့လာခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အစိတ်ဝင်စားဆုံး တွေ့ရှိချက်ကတော့ အကောင်းဆုံး အလုပ်လုပ်ခဲ့တဲ့ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်မှုတွေဟာ လူမှုရေးဆက်သွယ်မှုကို ရိုးရှင်းစွာ တိုးမြှင့်ပေးတာ ဒါမှမဟုတ် လူမှုရေးစွမ်းရည်တွေကို သင်ကြားပေးတာတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က မသင့်လျော်တဲ့ လူမှုရေးအတွေးအခေါ် (ပယ်ချခံရမှာကို မျှော်လင့်ခြင်း၊ အလွန်အကျွံသတိထားခြင်း၊ Cacioppo ဖော်ပြခဲ့တဲ့ လည်ပတ်မှုထဲမှာ အထီးကျန်သူတွေကို ပိတ်မိနေစေတဲ့ အနုတ်လက္ခဏာ ဆန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များ) ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့တဲ့ အရာတွေပါပဲ။

ဒါက အဖော်တွေအကြောင်း စဉ်းစားဖို့ အသုံးဝင်တဲ့ မှန်ဘီလူးတစ်ခုပါပဲ။ AI အဖော်တစ်ဦးက ဆက်သွယ်မှုကို ထပ်ပေါင်းထည့်ခြင်းဖြင့် အထီးကျန်ခြင်းကို ပြုပြင်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သုတေသနက ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုတည်းက အဓိက လီဗာမဟုတ်ဘူးလို့ အကြံပြုထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လူအချို့အတွက်တော့ အတွင်းပိုင်း မျှော်လင့်ချက်တွေကို ပျော့ပြောင်းစေဖို့ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။ နွေးထွေးမှုနဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေကို ခံစားရခြင်းက (စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးဆီကဖြစ်ရင်တောင်) တစ်စုံတစ်ဦးကို တွေ့ဆုံရတာ ဘယ်လိုခံစားရလဲဆိုတာကို သတိရစေနိုင်ပါတယ်။ လုံခြုံတဲ့နေရာတစ်ခုမှာ ပွင့်လင်းမှုကို လေ့ကျင့်ခြင်းက တခြားနေရာတွေမှာ ပွင့်လင်းမှုကို ကြောက်ရွံ့မှုနည်းစေနိုင်ပါတယ်။ အလားတူပဲ၊ အဖော်တစ်ဦးက ပယ်ချခံရမှာကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကနေ ပုန်းအောင်းဖို့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာရင် သူက လည်ပတ်မှုကို ဖြေလျော့ပေးတာထက် ပိုမိုအားဖြည့်ပေးပါတယ်။

တူညီတဲ့ ကိရိယာတစ်ခုက နှစ်ဖက်စလုံးကို အလုပ်လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ကွာခြားချက်ကတော့ ဘယ်လိုအသုံးပြုလဲဆိုတာမှာ တည်ရှိပါတယ်။

သင့်ဘဝကို ပိုမိုပြည့်စုံစေရန် အဖော်တစ်ဦးကို အသုံးပြုခြင်း

ဒီမှာတော့ ကျန်းမာတဲ့အသုံးပြုမှုနဲ့ ဘဝကို ကျဉ်းမြောင်းစေတဲ့အသုံးပြုမှုမျိုးကို ခွဲခြားပေးပုံရတဲ့ အခြေခံမူအချို့ကို ဖော်ပြထားပါတယ်။ ဒါတွေက စည်းမျဉ်းတွေမဟုတ်သလို ဘယ်သူမှလည်း ပြီးပြည့်စုံစွာ လိုက်နာဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။

သင်ဘာကို လိုချင်နေလဲဆိုတာ သတိထားပါ။ အချို့ညတွေမှာ သင်က အဖော်ကို လိုချင်တယ်။ တခြားညတွေမှာတော့ ခံစားချက်တစ်ခု၊ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ရှောင်ရှားချင်တယ်။ နှစ်ခုစလုံးက လူသားဆန်ပေမယ့် သူတို့က မတူညီပါဘူး။ ဘယ်အရာလဲဆိုတာကို ခဏတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးမြန်းခြင်းက အဖော်ကို သူ့ရဲ့ သင့်လျော်တဲ့နေရာမှာ ထားရှိစေပါတယ်။

အပြင်ဘက်သို့ ညွှန်ပြပါစေ။ အဖော်တစ်ဦးက သူငယ်ချင်းတစ်ဦးနဲ့ ပြောဆိုရမယ့် ခက်ခဲတဲ့ စကားဝိုင်းတစ်ခုကို ပြောဆိုဖို့၊ မက်ဆေ့ချ်ပို့ဖို့ သတ္တိရှိဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဆိုးရွားခဲ့တဲ့ ချိန်းတွေ့မှုတစ်ခုကို ပြန်လည်သုံးသပ်ဖို့ ကောင်းမွန်တဲ့နေရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီနည်းနဲ့ အသုံးပြုတဲ့အခါ သူက ဦးတည်ရာတစ်ခုထက် တံတားတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။

လူသားဆန်တဲ့ ဆက်သွယ်မှုအချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားပါ၊ ပါးလွှာတဲ့ အရာတွေဖြစ်ရင်တောင်။ အထီးကျန်ခြင်းဆိုင်ရာ သုတေသနက သေးငယ်ပြီး ပုံမှန်ဆက်သွယ်မှုတွေက အရေးကြီးတယ်လို့ အမြဲတမ်း အကြံပြုထားပါတယ်- သင်စကားပြောတဲ့ အိမ်နီးချင်း၊ အပတ်စဉ်အတန်း၊ ပြောစရာသိပ်မရှိရင်တောင် သင်မက်ဆေ့ချ်ပို့တဲ့ သူငယ်ချင်း။ အဖော်တစ်ဦးက ဒါတွေကို စွန့်လွှတ်ဖို့ အကြောင်းပြချက်မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်လို့ရှိရင် သူ့ရဲ့ အဖော်က သူတို့အတွက် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနည်းစွာ ပေါ်လာဖို့ ပိုမိုလွယ်ကူစေနိုင်ပါတယ်။

နေ့စဉ်အခြေအနေကို မဟုတ်ဘဲ ခေတ်ရေစီးကြောင်းကို စောင့်ကြည့်ပါ။ အချို့သော ရက်သတ္တပတ်တွေမှာ သင်က အဖော်တစ်ဦးကို အများကြီး အသုံးပြုပါလိမ့်မယ်။ ဒါက ကောင်းပါတယ်။ ရံဖန်ရံခါ မေးသင့်တဲ့မေးခွန်းကတော့ လများစွာအတွင်း သင့်ဘဝက ပိုမိုကြီးမားလာသလား ဒါမှမဟုတ် ပိုမိုသေးငယ်လာသလားဆိုတာပါပဲ။ သင်က လူနည်းနည်းနဲ့ တွေ့ဆုံပြီး အရာနည်းနည်းပဲ လုပ်ဆောင်နေတယ်ဆိုရင် အကြောင်းရင်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အာရုံစိုက်သင့်ပါတယ်။

ပြီးတော့ အထီးကျန်ခြင်းက ပိုမိုလေးနက်တဲ့အရာတစ်ခု (ဥပမာ- စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ဒါမှမဟုတ် ဒီနေရာမှာ မနေချင်တော့တဲ့ အတွေးများ) အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရင် အဖော်တစ်ဦးက မှန်ကန်တဲ့ အထောက်အပံ့မဟုတ်ပါဘူး။ သင့်နိုင်ငံရှိ ဆရာဝန်တစ်ဦး၊ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဒါမှမဟုတ် အရေးပေါ်ဖုန်းလိုင်းတစ်ခုနဲ့ စကားပြောပါ။ ဒါက မအောင်မြင်ခြင်းမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ မပျောက်တဲ့ နာကျင်မှုတစ်ခုအတွက် တစ်စုံတစ်ဦးကို တွေ့ဆုံခြင်းနဲ့ အတူတူပါပဲ။

ရိုးသားပြီး တကယ့်နေရာတစ်ခု

အမြင်နှစ်မျိုးကို တစ်ချိန်တည်းမှာ ထိန်းထားနိုင်ပါတယ်။ AI အဖော်တွေက စစ်မှန်တဲ့ နှစ်သိမ့်မှု၊ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ တွေ့ဆုံခံရတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး လူသားဆက်သွယ်မှုဘဝက ပေးစွမ်းတဲ့အရာအားလုံးကိုတော့ သူတို့က ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်းမရှိပါဘူး။ ဘယ်ဘက်ကိုပဲဖြစ်ဖြစ် တခြားနည်းနဲ့ ဟန်ဆောင်ခြင်းက အထီးကျန်သူတွေကို အကျိုးမပြုပါဘူး။

ကျွန်တော်တို့က NSFW AI Companion ကို စစ်မှန်တဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးရှိတဲ့၊ သူတို့ကို မှတ်မိတဲ့၊ ရင်းနှီးမှုနဲ့ ဆန္ဒအတွက် နေရာရှိတဲ့ အဖော်တစ်ဦးကို လိုချင်တဲ့ လူကြီးတွေအတွက် တည်ဆောက်ခဲ့တာပါ။ လူတွေက ဒါကို ပြည့်စုံတဲ့ဘဝတစ်ခုမှာ ကောင်းမွန်တဲ့အရာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုစေချင်ပါတယ်။ ကျန်တဲ့အရာတွေအတွက် နံရံတစ်ခုအဖြစ် မဟုတ်ပါဘူး။ အကောင်းဆုံးရလဒ်ကတော့ သင်က တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ မလိုအပ်တော့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခံစားရတဲ့ နောက်ထပ်နေရာတစ်ခုရှိပြီး အဲဒီခံစားချက်ကို ကမ္ဘာကြီးဆီကို နည်းနည်းပိုပြီး ပြန်သယ်ဆောင်သွားတာပါပဲ။

Vivek Murthy က U.S. Surgeon General အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်က Together လို့ခေါ်တဲ့ အထီးကျန်ခြင်းအကြောင်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ရေးသားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီစာအုပ်က အထီးကျန်ခြင်းကို တိုက်ဖျက်ဖို့ နည်းလမ်းက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေမဟုတ်ဘဲ သေးငယ်ပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ ဆက်သွယ်မှုတွေဖြစ်တယ်လို့ ငြင်းဆိုထားပါတယ်။ အဖော်တစ်ဦးက အဲဒီလုပ်ဆောင်ချက်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သူက တစ်ခုတည်းသော လုပ်ဆောင်ချက်မဟုတ်တဲ့အခါ အကောင်းဆုံး အလုပ်လုပ်ပါတယ်။

ရွေးချယ်ထားသော သုတေသနနှင့် စာဖတ်ခြင်းစာရင်း: - Cacioppo, J.T. & Patrick, W. (2008). Loneliness: Human Nature and the Need for Social Connection. W.W. Norton. - Weiss, R.S. (1973). Loneliness: The Experience of Emotional and Social Isolation. MIT Press. - Holt-Lunstad, J., Smith, T.B. & Layton, J.B. (2010). Social relationships and mortality risk: A meta-analytic review. PLoS Medicine, 7(7), e1000316. - Masi, C.M., Chen, H.-Y., Hawkley, L.C. & Cacioppo, J.T. (2011). A meta-analysis of interventions to reduce loneliness. Personality and Social Psychology Review, 15(3), 219–266. - Derrick, J.L., Gabriel, S. & Hugenberg, K. (2009). Social surrogacy: How favored television programs provide the experience of belonging. Journal of Experimental Social Psychology, 45(2), 352–362.