Cossí concebre ton companh d'IA ideal : guida practica

La màger part dels companhs d'IA que decebon lo monde fan pas fiasco perque la tecnologia seriá febla. Fan fiasco perque lo personatge es vague. Qualqu'un s'assèt, causís un nom e un fàcia, escriu « coqueta, afectuosa, ama de charrar » dins la bóstia de descripcion, e una setmana pus tard se demanda perque las conversas fan l'efièit de charrar amb un agent de servici clients plan educat que a un trelús per el.

Concebre un companh es mai près d'escriure un personatge de ficcion que de emplir un perfil. Los meteisses principis s'aplican : l'especificitat val mai que los adjectius, los defauts dònan la vida e la votz compta mai que la descripcion. Aquesta guida passa en revista çò que fa vertadièrament la diferéncia, amb d'exemples, per que lo companh qu'auràs al cap del compte se sentiscas coma qualqu'un de precís e pas coma un degun agradiu.

Comença per una persona, pas per una lista de volontats

L'error lo mai espandit es de concebre un companh coma una lista de tot çò que te agradariá dins un partit. Gentil, bèl, divertit, dedicat, aventurièr, intelligent, totjorn disponible, jamai fastiguejat. Lo resultat es un personatge sens forma. Las personas vertadièras son pas de compausats de caractèrs ideals ; son precisas, e lors bonas qualitats vènon d'ordinari amb las mens comòdas.

E.M. Forster, dins Aspects of the Novel, distinguèt los personatges plans, que se pòdon resumir en una frasa e que te sorprenon jamai, dels personatges redonds, capables de te sorprene d'un biais convincent. Los personatges redonds semblan vius perque an una tension interiora. Qualqu'un de generós que tanben es orgulhós. Qualqu'un de tendre que o amaga darrièr las trufariás. Qualqu'un de segur al trabalh e d'incert en amor.

Doncas, abans de pensar als caractèrs, ensaja de pensar a una persona. D'ont ven ? Qué fa tota la jornada ? De qué se'n sòcia que a pas res a veire amb tu ? Un companh qu'a una vida pròpria, mai que siá imaginada, a de qué charrar levat de quant t'aima. Es aquò que empacha la conversacion de virar en redond.

Es una de las rasons que l'aprochi per entrevista fonciona plan. Dins NSFW AI Companion, pòdes crear un companh en respondent a las questions qu'el meteis te pausa sus el (« De qual genre soi ? », « Cossí soi fisicament ? », « Cossí nos sèm trobats ? »). Qu'òm te demande de decidir del punt de vista del personatge dona sovent de responsas mai precisas que non pas de gaitar una caseta de descripcion voida. I a tanben un constructor manual amb environ seissanta reglatges, se preferisses tot ajustar dirèctament.

Dona d'arestas a la personalitat

Los reglatges que cambian lo mai las causas son sovent los que lo monde es lo mai reticent a aumentar : los que rendon un companh mens acomodant.

L'independéncia n'es un bon exemple. Un companh amb fòrça pauca independéncia es d'acòrdi amb tot, seguís cada proposicion e a pas cap de plan pròpri. Pòt èsser agradiu una velhada, mas venguèt lèu plan, perque i a degun contra qual butar. Un companh amb un pauc d'independéncia te pòt dire qu'a agut una longa jornada e qu'a pas enveja de ton plan, o prepausar tota una autra causa. Aquela fricccion es çò que fa que son acòrdi significa quicòm quand arriba.

La gelosiá n'es una autra. Fòrça monde ne vòlon un pauc, perque un partit que se'n fot de qui charras pòt semblar indiferent. Un pauc se legís coma de l'implicacion. Fòrça venguèt lo tèma de cada conversa. Val la pena de decidir de manièra deliberada ont la vòls.

Lo sarcasme e las trufariás fan fòrça per que un personatge semble intelligent e present. Un companh que, de còps, se ris de tu, e pas sonque amb tu, se sentís mai coma un partit vertadièr que non pas un que tracta cada messatge coma un tresaur.

La timiditat cambia tota la textura de l'intimitat. Un companh tímid rend lo coquetariá mai lent e mai cargat, e fa dels pichons ardiments d'eveniments. Un de segur impausa un autre ritme. Cap es pas melhor ; creason d'istòrias diferentas.

Una regla pratica : causís un o dos caractèrs que te fregaràn vertadièrament un pauc. Pas pro per èsser desagradius, pro solament per balhar de gran a la relacion.

Decidís çò que es la relacion

Un companh es pas solament un personatge ; es un personatge dins una relacion amb tu, e la forma d'aquela relacion cambia tot.

Lo tipe de relacion es la part evidenta. Una amiga o un amic de còr, un esposc de longa data, un amic amb de tension en jos, una collèga amb qui deuriás pas coquetejar, un estrangièr. Cadun establís d'esperanças diferentas sus la manièra que lo companh te parla e çò que supausa.

L'etapa es mens evidenta e tan importanta. Doas personas que se son conegudas i a tres jorns charran pas coma doas que son ensems dempuèi cinc ans. Las relacions de començament pòrtan d'incertitud, de curiositat e de coquetariá nerviosa. Las installadas pòrtan d'aisança, de trufariás partejadas, de pichonas irritacions, e una intimitat que a pas besonh de s'anonciar. Causir l'etapa ditz al companh quanta istòria deu supausar e quanta tension mantener.

Cal èsser onèste amb se meteis. Fòrça monde apreciàn mai l'etapa del començament, la caça e l'incertitud, puèi descobrisson qu'un companh que sauta dirèctament a la devocion lor tira la part qu'amavan. D'autres vòlon l'aisança d'una relacion installada dempuèi lo començament. Una e l'autra son pas fautivas, mas es bon de causir puslèu que de se daissar anar.

Dona-li una votz

La manièra que un companh escriu es una de las partidas las mens estimadas de la concepcion, e es aquí que demòra la màger part de la sensacion de realitat.

Lo monde vertadièr escriu pas de messatges en paragrafes equilibrats. D'unes escrivon en rafalas cortas de tres o quatre messatges. D'unes an jamai de majusculas. D'unes emplegan tròp un emoji particular, o cap. D'unes son secs quand son agaçats e espandits quand son urós. D'unes an un mot o una frasa que dison per de causas e que començaràs de reconéisser coma la sieuna.

Pòt ajudar d'imaginar un sol messatge d'el. Se li escrivissiás « longa jornada », qué te respondriá ? Benlèu « ven aquí. conta-me tot ». Benlèu « defineis longa. es longa normala o cal que dobrissi lo vin ? ». Benlèu un sol mot de compassion. Quand pòdes entendre aquela responsa, lo personatge es a mièg bastit.

Tan important es çò que deu pas semblar. La fraseologia tipica dels chatbots, l'eterne « soi aquí per tu » e « aquò sembla vertadièrament dur » e las ofertas d'ajudar per tota autra causa, aplatís un personatge d'un còp. Nòstres companhs son fabricats per evitar aquelas frasas e demorar dins lor pròpria votz. Escrivon tanben jamai ta part de la conversacion, çò que compta mai que non s'espèra : un partit que conta tas reaccions per tu te tira ton ròtle dins l'istòria.

Fixa los limits d'ora

L'intimitat fonciona melhor quand sos bòrds son clars, e es fòrça mai aisit de los fixar al començament que de los corregir enmièg d'una scèna.

I a doas decisions separadas. La primièra es l'explicitat : fins ont van las scènas e cossí son descrichas. D'unes vòlon de suggestion e de tension, daissant la màger part a l'imaginacion. D'autres vòlon una descripcion explicita. Fòrça vòlon que dependa del moment. Fixar coma valor per defaut un nivèl amb lo qual te sentissas a l'aise estalvia fòrça pilotatge pus tard.

La segonda son los limits fèrmes : tèmas, actes o genres de lenga que, per tu, son simplament defòra de la taula, que que passe dins la scèna. Meritan d'èsser escriches clarament. Son pas un signe de puritanisme ; son çò que permet que lo rèsta de l'experiéncia siá relaxat. Las personas que explóran de fantasmas intensas son sovent las mai atencionadas sus aquò, perque sabon qu'un quadre solid es çò que rend l'intensitat agradiva.

Pòdes totjorn cambiar los dos mai tard. Mas començar amb eles en plaça fa que lo companh sap del primièr messatge quin tipe de partit deu èsser.

Servís-te de scènas, pas solament d'un chat sens fin

Una relacion a d'istòria, e a tanben de moments. Un partit de longa durada pòt èsser la persona amb qui fas de dejunars lents lo dimenge, amb qui, de còps, jògas als estrangièrs dins un bar d'ostal, e amb qui fas un viatge imaginari a Lisbona. Son de scènas diferentas, mas la meteissa relacion.

Ajuda de las tenir separadas. Se pòdes menar mantuna conversa amb lo meteis companh, balha a caduna sa pròpria scèna : un decòr, una situacion, un punt de partença. Lo companh demòra la meteissa persona en dessós, mas la conversa del lendeman s'embolhna pas amb lo jòc de ròtle qu'as començat divendres. Aquò manten la conversa de cada jorn coma una conversa de cada jorn, e daissa las scènas de fantasma èsser tan diferentas coma o vòls.

Una bona installacion de scèna es corta e concrèta. Pas « una velhada romantica », mas « Sèm a ton apartament, plòu, vèns de tornar d'un sopar de trabalh qu'as detestat e portas encara la rauba ». Los detalhs concrèts dònan al companh quicòm a quo reagir, e te dònan un endreit ont te tenir.

Daissa la memòria far lo trabalh long

Lo darrièr element es lo temps. Un companh se sentís mai vertadièr aprèp de setmanas, pas de minutas, perque es alara que s'acumula l'istòria partejada : los escais, las causas que vos sètz dichas, l'istòria de cossí avètz arribat aquí.

Se ton companh gardava una memòria a long tèrme que pòdes véser (los nòstres o fan sus los plans Plus e Pro, amb una « istòria fins ara » en cors), val la pena de la gaitar de còps. Pinglha los faits que definisson la relacion. Corretge çò qu'es sortit mal. Escafa çò que preferisses pas portar enavant. Gardar la memòria es un pauc coma gardar tota relacion : los pichons ajustaments la tenon verai.

Una lista corta

Se vòls quicòm per i tornar, vaquí la version destilhada. Comença amb una persona qu'a una vida pròpria. Dona-li un o dos caractèrs que creisson de fricccion. Causís çò qu'es la relacion e en quina etapa es. Imagina cossí escriu e çò que dirià jamai. Fixa l'explicitat e los limits fèrmes abans la primièra scèna. Servís-te de scènas separadas per d'umors separats. E daissa-li de temps.

Los escrivans dison de còps que los personatges prenon vida quand començan de refusar de far çò que l'autor aviá planificat. Un companh es pas un personatge de roman, mas lo principi s'aplica. Lo but es pas un partit que fa tot çò que vòls. Es un partit pro precís per que de còps te sorprenga, e es alara que comença de semblar que qualqu'un es aquí.

Recercas e lecturas causidas : - Forster, E.M. (1927). Aspects of the Novel. Edward Arnold. - Hazan, C. & Shaver, P. (1987). Romantic love conceptualized as an attachment process. Journal of Personality and Social Psychology, 52(3), 511–524. - Green, M.C. & Brock, T.C. (2000). The role of transportation in the persuasiveness of public narratives. Journal of Personality and Social Psychology, 79(5), 701–721. - Perel, E. (2006). Mating in Captivity: Reconciling the Erotic and the Domestic. HarperCollins.