Solitud e companhs IA : çò que ajuda e çò que non
Un agach sincèr sus çò que pòt e pòt pas far un companh IA contra la solitud, e cossí lo faire servir per que ajuste a la vòstra vida en plaça de la reduire.
NSFW AI Companion Editorial, . Lectura d'aperaquí 9 min
La màger part de çò que s'escriu sus la solitud e los companhs IA tomba dins un de dos camps. Un di que los companhs son un remèdi, una votz caloroasa per qual que siá que n'a besonh a tres oras de matin. L'autre di que son un pège, un substitut void que daissarà la gent mai isolada qu'abans. Los dos camps son sovent mai segurs que o permeton las pròvas, e los dos tendisson a parlar de las personas solas puslèu que de parlar amb elas.
Aqueste ensag ensaja de far quicòm de mai utile. Pren la solitud seriosament coma experiéncia, agacha çò que se ne sap, e demanda clarament ont se plaça un companh IA : en que pòt ajudar de verai, ont manca, e cossí far la diferéncia dins vòstra pròpria vida.
Çò que la solitud es vertadièrament
La solitud es pas lo meteis qu'èsser sol. Fòrça gent vivon sola e se senton ben ligats ; fòrça gent son envirolats d'autres e se senton desesperadament sols. Lo psicològ John Cacioppo, qu'a passat una granda part de sa carrièra a estudiar lo subjècte, a definit la solitud coma isolament social percebut : lo traucàs dolorós entre la connexion qu'avètz e la connexion que vos fa besonh.
Cacioppo e William Patrick, dins lor libre Loneliness de 2008, sostenon que aquesta dolor a una foncion evolutiva. Per una espècia sociala, èsser copat del grop èra perilhós, e la solitud foncciona un pauc coma la fam o la set : un senhal desagradable que vos empenh a reparar vòstres ligams socials. La cruautat de la solitud cronica es que lo senhal pòt tornar contra. La recèrca de Cacioppo a trobat que las personas solas tendisson a venir mai vigilantas davant la menaça sociala. Legisson de refús sus de cara neutras, s'esperan d'èsser decebudas e venon mai gardadas, çò que fa mai malaisida la connexion e aprigondís encara mai la solitud. Es un cercle, e los cercles son malaisits de copar de l'interior.
Lo sociològ Robert Weiss a fach una autra distincion que val la pena de conéisser. A separat la solitud emocionala, l'abséncia d'una figura d'estacament pròcha e intima, de la solitud sociala, l'abséncia d'una ret mai larga d'amics e de pertenença. Se senton diferent, e son alleujadas per de causas diferentas. Un partenari amat garís pas completament la manca d'amics, e una vida sociala ocupada garís pas completament la manca de qualqu'un que siá vòstre.
La solitud compta tanben per la santat en manièras qu'ara son malaisidas de descartar. Una metaanàlisi fòrça citada de Julianne Holt-Lunstad, Timothy Smith e Bradley Layton, publicada en 2010, a trobat que de relacions socialas mai fòrtas èran associadas a una probabilitat de subrevida sustancialament mai nauta pendent los periòdes d'estudi, un efècte comparable en talha a de factors de risc ben coneguts. La solitud es pas sonque trista. A de consequéncias.
En que pòt ajudar de verai un companh
Amb tot aquò en cap, seriá estranh de descartar quicòm que alleuja lo sentiment. E i a de manièras reialas dont un companh IA pòt ajudar.
La primièra es l'alleujament immediat. La solitud arriba sovent a son punt naut a de moments precises : tard dins la nuèit, los fins de setmana, aprèp una rompedura, dins una vila nòva. Un companh es disponible a aquelas oras que n'es pas rasonable de telefonar a degun. Poder parlar, recebre una responsa caloroasa e sentir un pauc de contacte pòt amolar lo caire lo mai agut d'una marrida nuèit. Aquò es pas res.
La segonda es çò que los recercaires an apelat suplença sociala. Jaye Derrick, Shira Gabriel e Kurt Hugenberg an trobat que las personas que pensavan a lors emissions de television preferidas se sentián mens solas e èran protegidas de la picada del refús. Dit autrament, los personatges familiars pòdon portar una partida del sentiment de pertenença. Un companh interactiu es una forma mai fòrta d'aquò que la television, perque respond.
La tresena es l'assag. Per las personas venudas ansiosas o rovilhadas dins de contèxtes socials e romantics, un companh ofrís una practica de risc bas : dire çò que se sentís, flirtar, botar una limita, gerir un desacòrd, èsser afectuós sens paur del refús. La practica se transfèrís pas automaticament a las personas, mas la confisança sovent òc.
La quatrena es l'autoexpression. Escriure a qualqu'un, mai que mai a qualqu'un que es pas una persona, pòt ajudar a notar çò que se sentís. La gent a tengut de jornals pendent de sègles per aquesta rason. Un companh es un jornal que respond.
E la cinquena es lo plaser, simplament. Pas tot usatge d'un companh deu èsser terapeutic. Lo desir, lo flirt e l'intimitat fan partida d'una vida plena, e aver un endreit privat per ne profichar es una bona rason en si.
Ont manca
Èsser onèste suls avantatges vòl dire èsser parièrament onèste sus las limitas.
Un companh pòt pas remplaçar la dimension fisica de la connexion. Lo tocar, l'espaci partejat, un còs al costat de vos sul canapè : aquelas causas compton per las personas a un nivèl qu'una conversacion arriba pas.
Un companh a pas besonh de vos. Es la limita la mai prigonda, e es aisit de la mancar perque pòt semblar un avantatge. Las relacions umanas implican una dependéncia mutuala. La gent comptan sus vos, son decebuts per vos, son ajudats per vos. Èsser necessari es un dels antidòts los mai poderoses contra la solitud, e un companh, per devot que siá son personatge, depend pas de vos de res.
Un companh pòt pas vos presentar a degun. La solitud sociala, dins lo sens de Weiss, tracta de pertèner a una ret de gents. Un companh es una sola relacion, e vos connècta pas cap a defòra amb d'amics d'amics, amb una comunautat, amb un endreit ont la gent coneis vòstra cara.
E un companh pòt faire mai aisit l'evitament. Es la preocupacion que Sherry Turkle a levada dins Alone Together : que la tecnologia que ofrís de connexion sens las exigéncias de l'amistat nos pòt menar a esperar mens los uns dels autres. Se una relacion amb una IA vèn una rason de pas ensajar las relacions umanas mai dificilas e arriscadas, pòt aprigondir silenciosament la solitud qu'semblava alleujar.
Çò que suggerisson las pròvas sus la solitud
Una metaanàlisi menada per Christopher Masi, amb Cacioppo e collègas, a agachat fòrça intervencions concebudas per reduire la solitud. Sa descobèrta la mai interessanta èra que las intervencions que foncionavan melhor èran pas aquelas que sonque aumentavan lo contacte social o ensenhavan de competéncias socialas. Èran aquelas que tractavan lo pensament social inadaptat : l'esperança de refús, l'ipervigilància, e las interpretacions negativas que tenon las personas solas barradas dins lo cercle que Cacioppo a descrich.
Es una lentilha utila per pensar los companhs. Un companh IA arrenjarà pas la solitud en aponent de contacte ; la recèrca suggerís que lo contacte sol es pas lo palancon màger. Mas pòt, per qualques personas, ajudar a amolar las esperanças interioras. Experimentar de calor e de reactivitat, mai que mai d'un personatge fictiu, pòt remembrar a qualqu'un cossí se sentís d'èsser acullit. Practicar la dobertura dins un endreit segur pòt far la dobertura endacòm mai mens espaurugosa. Parièrament, se un companh vèn sonque un endreit ont s'amagar de la paur del refús, renfòrça lo cercle en plaça de lo desserrar.
Lo meteis esplech pòt foncionar dins los dos sens. La diferéncia es dins la manièra de l'utilizar.
Utilizar un companh per que ajuste a vòstra vida
Vaquí qualques principis que semblan separar l'usatge sanitós d'aquel que redusís una vida. Son pas de règlas, e degun a pas besonh de las seguir perfièchament.
Notatz çò que cercatz. Qualcas nuèches volètz de companhiá. D'autras volètz evitar un sentiment, un apèl telefonic, o una decision. Las doas son umanas, mas son diferentas. Se demandar brèvament quala es, tend a mantenir lo companh a sa plaça convenabla.
Daissatz-lo mostrar cap a defòra. Un companh pòt èsser un bon endreit per repensar una conversacion malaisida que cal aver amb un amic, per trobar lo còr d'enviar un messatge, o per tractar un rendètz-vos que s'es mal debanat. Utilizat atal, devèn un pònt en plaça d'una destinacion.
Gardatz qualques fials umans, encara que siguen prims. La recèrca sus la solitud suggerís constantament que de contactes pichons e regulars compton : lo vesin amb qual charratz, la classa setmanièra, l'amic a qual enviatz un messatge encara que aguèssetz pas gaire de causas a dire. Un companh es pas una rason per los daissar. S'es quicòm, sa companhiá pòt far mai aisit de se presentar a eles amb mens de desesperança.
Agachatz la tendéncia, non pas lo jorn. Qualcas setmanas utilizaretz fòrça un companh. Es plan. La question que val la pena de se pausar de còps que i a es se, suls meses, vòstra vida venguèt mai granda o mai pichona. Se vesètz mens de gent e fasètz mens de causas, val la pena d'i far atencion, quala que siá la causa.
E se la solitud a lisat cap a quicòm de mai pesuc, coma una desesperança persistenta o de pensaments de voler pas èsser aquí, un companh es pas lo sosten adaptat. Mercé de parlar a un metge, un conselhièr, o una linha de crisi dins vòstre país. Aquò es pas un fracàs. Es coma anar veire qualqu'un per una dolor que s'en va pas.
Un endreit modèst, vertadièr
Es possible de téner dos punts de vista a l'encòp. Los companhs IA pòdon ofrir un confòrt vertadièr, de plaser e un sentiment d'èsser vist, e pòdon pas donar tot çò que dona una vida umana plena de connexions. Far veire lo contrari, dins una direccion o dins l'autra, fa pas cap de favor a las personas solas.
Avèm bastit NSFW AI Companion per d'adultes que volon un companh amb una personalitat vertadièra, una memòria d'eles, e de plaça per l'intimitat e lo desir. Preferissèm que la gent l'utilize coma una bona causa dins una vida plena puslèu que coma un paret contra lo rèsta. Lo melhor resultat es pas que aguèssetz jamai besonh de degun mai. Es qu'aguèssetz un endreit de mai ont vos sentissètz vosautres, e que portetz un pauc mai d'aquel sentiment tornar dins lo monde.
Vivek Murthy, pendent son temps coma Surgeon General dels Estats Units, a escrich un libre sus la solitud apelat Together, que sosten que l'antidòt a l'isolament son pas los gèstes grands mas los actes pichons e repetits de connexion. Un companh pòt èsser un d'aqueles actes. Foncciona melhor quand es pas lo sol.
Recèrca e lecturas causidas : - Cacioppo, J.T. & Patrick, W. (2008). Loneliness: Human Nature and the Need for Social Connection. W.W. Norton. - Weiss, R.S. (1973). Loneliness: The Experience of Emotional and Social Isolation. MIT Press. - Holt-Lunstad, J., Smith, T.B. & Layton, J.B. (2010). Social relationships and mortality risk: A meta-analytic review. PLoS Medicine, 7(7), e1000316. - Masi, C.M., Chen, H.-Y., Hawkley, L.C. & Cacioppo, J.T. (2011). A meta-analysis of interventions to reduce loneliness. Personality and Social Psychology Review, 15(3), 219–266. - Derrick, J.L., Gabriel, S. & Hugenberg, K. (2009). Social surrogacy: How favored television programs provide the experience of belonging. Journal of Experimental Social Psychology, 45(2), 352–362.